Brassica napus (1)

Op vele plaatsen zie je nu de bermen en akkerranden geel kleuren door raapzaad of koolzaad. Ze lijken erg op elkaar. 
Raapzaad is een inheemse wilde plant, terwijl koolzaad vooral is aangeplant voor landbouwdoeleinden en is verwilderd.
Het verschil?
Bij raapzaad zijn de bloemknopjes korter dan de al bloeiende bloemen, terwijl bij koolzaad de knopjes boven de bloeiende bloemen uitsteken. Raapzaad bloeit over het algemeen ook iets eerder dan koolzaad, maar op dit moment treft je beide bloemen aan. Op de foto: koolzaad.

Onze FloraEuropa.eu website is helemaal “responsive” gemaakt. Dat betekent dat de site geschikt is voor PC, tablet én mobiele telefoon, omdat hij zich automatisch aanpast. U kunt dus in het veld de site ook gebruiken op uw tablet of mobiele telefoon.
Een goede verbinding met het netwerk (G4) en met het internet is dan wel vereist.

We zijn nog bezig de gebruikersvriendelijkheid te verbeteren, maar u kunt al aan de slag. En de toegang tot de site op uw mobiele telefoon is gratis. We wensen u veel plezier met deze functionaliteit!


btn donateCC LG
Het is onze doelstelling om bij te dragen aan uw plezier in de wonderlijke wereld van bloemen, planten en paddenstoelen die u tegenkomt in de natuur. Dit doen wij door u de mogelijkheid te geven op een eenvoudige manier de juiste naam, een omschrijving en informatie erbij te vinden. Onze site is gratis te raadplegen..

We doen dit met veel enthousiasme en liefde voor die prachtige natuur. 

Wilt u ons hierbij ondersteunen?

Met uw gift helpt u ons om onze website nog gebruiksvriendelijker en mooier te maken en kunnen we soorten blijven toevoegen.

Alvast bedankt!

Het team van Flora Europa

  

IMG 2224 600 x 400Vaak valt het niet mee om een paddenstoel of zwam op naam te brengen enkel op uiterlijke kenmerken zoals de vorm en kleur van het vruchtlichaam, van de plaatjes of buisjes, of van de steel. Een belangrijk hulpmiddel bij het determineren van paddenstoelen is daarom de kleur van de sporen. Maar die is niet altijd gemakkelijk waarneembaar.

De sporen worden gevormd in de sporenvormende laag (het hymenium), die zich op de plaatjes of buisjes aan de onderkant van de hoed bevindt, of op de buiten- of binnenkant van het vruchtlichaam zelf.

Soms kun je de kleur van de sporen duidelijk zien in de natuur als bijvoorbeeld de hoeden van de paddenstoelen elkaar overlappen en de sporen op de onderliggende hoed vallen. Maar je moet maar net het moment treffen dat de vruchtlichamen rijp zijn en hun 'sporen' achterlaten, zoals de witte sporen van deze russula zichtbaar zijn op de onderliggende hoeden op de foto.


Paddenstoelen kunnen eetbaar en heel smakelijk zijn. Eekhoorntjesbrood, diverse boleten, hanenkammen en talloze andere paddenstoelen getuigen daarvan en het speuren naar deze paddenstoelen is een heerlijke bezigheid in de natuur. Denk er daarbij wel aan dat het plukken van paddenstoelen in de Nederlandse en Belgische bossen in principe niet is toegestaan. 

Daarnaast blijft het ook altijd oppassen bij het eten van zelf geplukte paddestoelen.
Paddenstoelen, hoewel die als 'eetbaar' worden aangeduid en dus niet dodelijk zijn, kunnen stoffen bevatten die niet goed worden verdragen en spijsverteringsproblemen of allergische reacties kunnen veroorzaken, zoals diarree en braken of huiduitslag, afhankelijk van ieders persoonlijke aanleg. Er zijn mensen die al allergisch zijn voor de gekweekte champignons uit de supermarkt.


vliegenzwamDe vliegenzwam is minder giftig dan veel mensen denken. Hij wordt al lang gebruikt door verschillende volken, onder andere in Lapland waar soms één vliegenzwam werd geruild tegen één rendier. De vliegenzwam heeft namelijk bedwelmende en hallucinogene effecten en werd vaak gebruikt in rituelen. Men kan hem vers of gedroogd opeten of roken. De hele paddenstoel bevat werkzame stoffen, maar de concentratie daarvan is het hoogst in de rode hoed. De belangrijkste werkzame stoffen in de vliegenzwam zijn muscimol, muscazone en iboteenzuur. Vliegenzwammen bevatten ook het giftige muscarine, maar als de zwammen gedroogd worden verdwijnt dit. Bij het drogen wordt ook een groot deel van het iboteenzuur omgezet naar muscimol. Het grootste deel muscimol wordt ongewijzigd uitgescheiden via de urine.

Wanneer de vliegenzwam op de juiste wijze bereid wordt, verliest hij zijn toxiciteit en kan hij gewoon gegeten worden. Zulke bereidingen worden toegepast in bepaalde streken in Japan, en mogelijk ook elders. De vliegenzwam zou een zeer delicate, nootachtige smaak hebben. Een foute bereiding kan tot gevolg hebben dat er toch nog intoxicatieverschijnselen optreden na het consumeren.

Bron: wikipedia.nl

Help ons Flora Europa verder te ontwikkelen

Laatste reacties

Als beginnend planten waarnemer heb ik deze website nu een aantal weken gebruikt. Tot nu toe heb ik diverse planten kunnen determineren, een aantal oo...
vrijdag 12 mei 2017
Beste, Mooie website die hopelijk systematisch uitgebreid zal worden. Eén van de planten die ik niet terugvond: Parentucellia viscosa (Klveri...
woensdag 18 januari 2017
Ik vind het jammer dat steeds als ik een bloem probeer te determineren, ik altijd op het verkeerde uitkom. Ik heb de indruk dat er niet genoeg soorten...
dinsdag 03 januari 2017

Om deze website goed te laten functioneren maken we gebruik van cookies. Voor meer informatie: klik hier.

Ik accepteer cookies